در این دره خوش آب و هوا
در همسایگی این کوه های نزدیک
در جوار درخت هایی که قدشان خیلی خیلی از شهر کوتاه تر است.
در آغوش باد شمال شرقی
گاهی
اگر بوزد...
برفی
گاهی
اگر ببارد..
موسیقی باران شهر من
موسیقی،
باران،
من،
روبرویم:دیواری که زیبا،تر می شود
در خیالم:دیو- آری - که زیباتر می شود
***
چه فرقی می کند تهران،طهران باشد
یا تهران باشد
یاTehranباشد
یا نباشد،
تو که نباشی!
کاغذ
قیچی
...
داشتم تاریخ زندگی بشر را مرور می کردم
این فرمول های کهنه ی کاربردی همیشگی که به تمدن ختم می شوند و بی تمدن ختم می شوند
غار
سنگ
سنگ + آتش
آتش + چرخ
آتش + چرخ + آهن
آهن
روستا
شهر
کشور
کاغذ
قیچی
جنگ - war-حرب
رنگ-color-لون
The End Time
حق با کلاغ بود که ۳۰۰ سال عمر با عزت کرد و هیچ وقت حرفش را عوض نکرد:
غار غار غار
من گریه های تورا
انگار نه خانی آمده
نه خانی رفته...
***
لیلی هیچ وقت سهم خسرو نبود!
نکته: زمانی فکر می کردم چقدر شعر با کلاه کج و موی فرفری و ریش بلند شعر نیست.
حالا فکر می کنم چقدر بی این ها بی نمک است.
این "ق" دولتی اصلا نچسبید. جای شعر خالی بود.
هیچ کس به هیچ کس آفرین نگفت!
البته قبلش بیشتر بودیم. تا وقتی نیوشا ناز نیاورده بود که دیر می رسد و خانه منصوری تغییر نکرده بود بیشتر بودیم .پشت پا زدند به بختشان
بعد شدیم 9 نفر .۲ تا اولی .۲ تا دومی .بقیه هم ...
البته دومی هاش اول بودند .سومی هاش دوم .اولی هاش هم...
سرویسهای این سرویس از همه ی سرویسها بیشتر بود:
- راننده ای که نه حرف می زد نه مخالفت می کرد .
- برنامه صبحانه با نان داغ بربری از دم خانه مهلا با گردو راحیل و پنیر مریم
- کلاس های ویژه المپیاد ،ادبیات،تاریخ ادبیات ویژه متقاضیان المپیاد ادبی سال ۸۸
- بستنی . توچال .ساندویچ بعداز ظهر (البته ریحانه هیچ وقت پول نداد)
- و از همه مهم تر قوای ماورایی عجیبی که باعث می شد تا تمام بچه هی این سرویس یا رتبه اول تا سوم باشند یا المپیادی یا نفرات اول آزمون ها و مسابقات 
این که همه این ها چطور پیش می آمد را هیچ کس نمی دانست تنها همه مدرسه می دانستند که به آن ماشین سبز بر می گردد .
خلاصه حالا تابستان است و من نمره ی قابل ملاحظه ای گرفته ام. ریحانه هم.
آن ریحانه دیگر هم مدال طلای المپیاد رو گرفت.(خدا کنه سال دیگه من هم...)
مهلا دانش آموز نمونه کلاس است.راضیه و مریم در حد مورد قبولی پیشرفت کرده اند. 
فائزه شاگرد دوم شده .کلاس اولیها یکی شاگرد اول یکی شاگرد دوم .
کس دیگه ای هم مانده؟!
خلاصه
این بود رمز موفقت: van
خسته شده ام.
دلم برای
یک حال ساده تو را دیدن
تنگ است!
ی.گودرزی
بی نیازی
باشکوهی
...
آدم به آدم می رسد
اما
تو کوهی...